نويسندگان
کیومرث بابازاده
به‌راستی که وجودت غنیمتی بود.  امید داشتم با اندیشه‌ات، کشتن و نفرت را حتی در یک چارچوب کوچک کمرنگ کنی. نشد!  با هم خواندیم، قبول کردیم که «در زندگی زخم‌هایی است که در انزوا روح را...» اما حرفی از عزلت نبود، بود؟  در آن شب سرد بهاری سرچال وقتی کیسه خوابت را غریبانه در گوشه پایین پناهگاه پهن کردی در بیرون و زیر ستاره‌های یخ‌زده، چقدر راجع به انزوا و غریب‌بودن صحبت کردی، فکر نمی‌کردم روز بعد موثر باشی، اما بودی.  کتاب جان کراکائور را چندبار خط‌به‌خط با هم خواندیم. پیام‌هایی را که در سر فصل‌هایش بود چقدر تحلیل کردیم. چقدرش را قبول و چه اندازه‌اش را رد کردیم. مگر به این نتیجه نرسیدیم که یک انسان تنها، هیچ فرصتی ندارد و اگر داشته باشد کم است و مخصوصا‌ گیر تو نمی‌آید. انسان تنها حتی انسانی در جمع ولی تنها!  فشار روحی سامان تو را به کجا رسانده بود؟ داشتی می‌رفتی که همه‌چیز را سیاه یا سفید ببینی؛ چقدر درباره رنگ‌ها با هم حرف زدیم، این تو بودی که گفتی تا حالا بیشتر از 200 نوع رنگ آبی را طیف‌شناسی کرده‌اند، مگر به این نتیجه نرسیدیم که آبی واقعیت و 200 حقیقت است.  لیلا: آسمان گاشربروم واقعیت بود یا حقیقت؟  اصلا مگر توافق نکردیم که حقیقت را فدای مصلحت نکنیم؟!  نتوانستی قهرمان شوی اما می‌توانستی الگویی باشی از داد از بیداد!  به تو گفتم باید صبر کنی، گفتم باید صبر کنی، گفتم بفهم که تنهایی، آنقدر گفتم که آخرسر قبول کردی.  چرا محصور سحر قله شدی.  
چه بگویم لیلا؟ به کی باید گفت؟! ‌ای هوار از بیداد!  عباس محمدی گفت: لیلا تو نیز سر بر سنگ نهادی و خسته از کژمداری روزگار، برای همیشه با فریاد و دادخواهی بدرود گفتی. دیگر بی‌مهری کینه‌جویان و غم دوستان ناهمراه آزارت نخواهد داد.  برای دوری‌جستن از دام چاله حمایت «بزرگان» و برای مفاخره به استقلال شخصیت، رنج گردآوری کمک‌های دوستان جانی اما بی‌پول را نخواهی کشید!  ملال پاسخگویی به پرسش‌های چندباره که «چرا به کوه می‌روی...» و «آن بالا چه می‌جویی؟!» آزارت نخواهد داد.  لیلا، زمانی که تو در خوابی فصل‌ها از روی کوه می‌گذرند...

روزنامه شرق / 6 مرداد 92 / صفحه 10
 
>>>منبع:  برج سینا !
[ ۱۳٩٢/٥/٦ ] [ ٤:٠٧ ‎ب.ظ ] [ علیرضا قاسمی ]

.: Weblog Themes By YourtheM :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ برای خانم لیلا اسفندیاری کجوری راد است متولد۲۷ بهمن ۱۳۴۹ . که کوهنورد ایرانی بود که رکوردهای صعود متعددی را به عنوان نخستین زن کوهنورد ایرانی به نام خود به ثبت رساند.ایشان عضو باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند و هیأت موسس انجمن غارنوردان و غارشناسان ایرانیان نیز بودند. لیلا اسفندیاری پس از فتح قله گاشربروم ۲ در دومین تلاش خود، در بازگشت تیمی (۶ مرد و لیلا) از قله به سمت کمپ ۳، در ساعت ۱۳ روز جمعه مورخ ۳۱ تیر ۱۳۹۰ (۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱) از شیب یخی زیر قله سقوط می‌کند و در ارتفاع ۷۲۰۰ متری متوقف می‌شود. جسد وی همچنان در همان محل سقوط در منطقه قره‌قروم پاکستان باقی مانده است. ----------------- صفحه شخصی من در اینستاگرام Instagram : alirezaghasemi1371
صفحات اختصاصی
امکانات وب
RSS Feed