کوهنوردی از 30 سالگی

لیلا اسفندیاری : شاید این حرفه را دیر آغاز کرده‌ باشم اما توانستم با ممارست و تلاش بسیار آن را به صورت حرفه‌ای ادامه دهم. زمانی که کارمند بودم به دلیل شغلم گاهی چندین ماه نمی توانستم به کوه بروم. پس از استعفا هم با مشکلاتی مانند دو بار جراحی دیسک کمر، تصادف با موتور و نداشتن پول و تامین هزینه روبه‌رو بودم، اما در خلال این سال‌ها توانستم برنامه‌های کوهنوردی خوبی را در حد توانایی ام ادامه دهم.

مجله خانواده سبز

 

/ 3 نظر / 39 بازدید
صدا

لیلا از من چی می خاستی اون شب که در رویاهای من بی انکه دیده یا شنیده باشمت امدی و رفتی و من را تا اینجا دنبال خودت کشاندی

علیرضا

درود بر شما من می دانم که روح او به ابدیت پیوسته است ....این را یقین دارم همیشه این را می گویم : برای من به عنوان یک مرد {البته اگر نام مرد را بتوان بر بنده گذاشت} ایشان یک الگو هستند برایم که می خواهم به هدف مقدسی که در ذهن دارم برسم ... زنان و دختران ما نیز به جای کپی برداری از یک سری بازیگر و خواننده ی داخلی و خارجی که در زندگی واقعی خود افسرده و دل مرده هستند ...تلاششان باید بر این باشد که همانند بانو لیلا اسفندیاری الگویی باشند برای دیگران ....در آرامش باشید در آرامش باشید.

یک زن

لیلا تو از معدود شجاعان نسل انسانی که جرات کردی به دنبال خواسته فطری خود که در همه ما نیز هست بروی حل شدن در ابدیت بدون حتی بازگشت جنازه ای چه حس زیبایی است خوش به حالت لیلا. کاش من هم به اندازه تو جسارت داشتم همه ما از این روز مره گی از این دنبال اب و نان بودن خسته شده ایم حالا می فهمم چرا برخی شهدا ارزو داشتند مفقود الاثر شوند من هم از بچگی ارزو داشتم فضانورد شوم و سفینه ام روی سیاره ای فرود اید و دیگر کار نکند و من تک و تنها انجا در حالیکه به ستارگان شب نگاه می کنم بمیرم مردن معمولی و داشتن قبر مشخص را دوست ندارم دوست دارم مثل تو در ابدیت حل شوم خوش به حالت لیلا کاش میشد با تو حرف زد به خوابم بیا