لیلا از چشم لیلا

یکی از مهمترین محرک های من برای فعالیتهایم زن بودنم بود. البته به

علت محدودیتهایی که وجود دارد زنهای کمی چنین کارهایی انجام

می دهند. به هرحال من تنها زن مسلمانی بودم که برای صعود یک

8000 متری آنهم در سمت سرپرست تیم به پاکستان می رفتم و بارها

با این جملة پرسشی روبرو می شدم که یک زن ایرانی؟!

بارها تعجب دیگران و ازجمله هم جنسانم را از برنامه رفتن همراه

مردها می دیدم.

یک زن نمیتواند به تنهایی به کوه برود.

همیشه دوست داشتم بگویم که اگر بخواهی- و فقط به اندازه کافی

بخواهی- می توانی به هرچه میخواهی برسی و نیازی نیست که

شرایط و امکانات خاصی داشته باشی. این تجربه ای است که خودم

به آن رسیده ام و بهش ایمان دارم.

لیلا اسفندیاری

/ 3 نظر / 70 بازدید
نوید

زیبا بود. تلخ رفت. زیبا ماند