دومین سالگرد لیلا اسفندیاری | پست دوم

لیلای بی لیلی من

بانوی این کوه و کمر

از تو کجا گویم سخن؟

تو با منی ؛ در یاد من

لیلای بی لیلی من

غرق تماشایت شدم

از بس که تو زیبا شدی

یکباره شیدایت شدم

...

اینکه به خاطر دارمت

از اوج این دلدادگیست

تا عمر من پایان رسد

این ماجرای زندگیست

...

گویند که جسم پاک تو

در عمق کوهستان بِماند

در باورم نیست رفته ای

تو با منی ای مهربان

...

این کوه ها فریاد را

در خود دو چندان می کنند

فریاد تو  فریاد بود :

" بانو تواند کرد صعود "

...

اینکه زن ایران زمین

نامش بر اوج قله هاست؛

از زحمت ناب شماست

بانوی کوه و صخره ها.

به مناسبت سالگرد درگذشت بانو لیلا اسفندیاری

روحش شاد و یادش قرین رحمت الهی باد

امید دارم این سروده مورد توجه شما دوست عزیز قرار گرفته باشد

تمام تلاشم این بود که شعر در خور نام بلند بانو باشه

قصور و کوتاهی ای اگه بود شما به بزرگواری خود عفو بفرمایید

با تشکر : نرجس خالوئی

/ 6 نظر / 24 بازدید
سمیرا سادات

چه مرگ عاشقانه ای روحشون شاد

حامد غنی زاده

داغ دل همه مان تازه شد مخصوصاً با ناپدید شدن بچه های تیم آرش در بردوپیک لیلا و امثال او بسوی خدایشان پر میکشند

یادش گرامی

تینا

به راستی که سروها ایستاده می میرند.......... روحش شاد

نرجس خالوئی

[گل][گل][گل][گل][گل] روحشان شاد و قرین رحمت الهی باد

کوهستان

روحش شاد و یادش گرامی درود بر بانوی ایرانی که همیشه استوره خواهد ماند درود بر لیلا اسفندیاری درود